Plettenberg Bay

Plettenberg Bay, 16 maart 2008

Vanochtend hebben we, na het ontbijt, vanaf ons huis een heerlijke boswandeling naar een rivier en natuurlijk zwembad in een bergdal gemaakt. Bij elkaar bijna 2 uur lopen maar Luna hield het prima vol doordat het een spannende weg was waarbij veel moest worden geklauterd; onder en over boomstammen door, langs smalle paadjes en over wiebelige stenen.

’s Middags werden we om drie uur verwacht bij het Plettenberg Bay Game Reserve voor een game drive. Een gids heeft ons 2 uur lang rondgereden met een landrover in een gebied van 2000 hectare waar zich zo’n 35 verschillende soorten wild ophouden. Dit was echt supergaaf en we hebben ontzettend veel gezien waaronder bontebokken, springbokken, elanden, gnoes, buffelo’s, zebra’s, giraffen, neushoorns, nijlpaarden en leeuwen. Het is zo gaaf om zo dicht bij deze dieren te kunnen komen en ze in hun natuurlijke omgeving te zien. Zelfs bij de leeuwen zit je op enkele meters afstand! Gelukkig hadden ze net gegeten…

Van Mossel bay naar Plettenberg bay

Plettenberg bay, 15 maart 2009

De laatste dag in Mosselbaai hebben we rustig aan gedaan; rondje Mosselbaai gereden, naar een strandje met speeltuin en daarna lunchen in een populair restaurant aan het strand. In onze hotelkamer is het voor ons een beetje bivakkeren; in het vervolg dus toch maar een B&B of guesthouse.

De internetaansluitingen in Zuid Afrika zijn tot nu toe voor ons maar schaars beschikbaar. Daarom hebben we een USB modem aangeschaft met een prepaid telefoonkaart. Hiermee kunnen we het hoognodige online doen zoals de mail binnenhalen en verzenden, onze blog uploaden en een nieuwe slaapplek zoeken en boeken. Deze keer zijn we terecht gekomen bij Moon shine on Whiskey creek; een erg leuke locatie met volledig ingerichte boshuisjes. We zitten nu in een artistiek gerestaureerde cottage met grote veranda en eigen tuin, helemaal top! Ook met het zwembad en de speeltuin zijn we allemaal helemaal gelukkig. Luna knapt ook weer aardig op; de blaasjes beginnen te genezen en ze heeft alweer het hoogste woord.

Mosselbaai

 

Mosselbaai. 13 maart 2009

Eergisteren zijn we vertrokken uit Bredasdorp en naar Mosselbaai gereden. Omdat Luna nog steeds niet beter was (gelukkig wel koortsvrij maar met allemaal blaasjes in en om haar mond), hebben we eerst nog een bezoek gebracht aan de plaatselijke dokter. Het was een jonge dokter met een dochtertje van een jaar die het erg gezellig vond dat we langs kwamen. Dus terwijl hij Luna uitgebreid onderzocht, hebben we lekker zitten kletsen. Luna blijkt hand-, voet- en mondziekte te hebben. Op zich niet ernstig (de dokter knuffelde haar ook nog even bij het weggaan) maar wel erg vervelend natuurlijk. We hebben tabletten gekregen om haar immuunsysteem te verhogen en zalf voor de wondjes en dan moet het binnen een week genezen zijn. Ondertussen zijn we al weer twee dagen verder en zien we haar opknappen.

Gisterochtend hebben we het Bartomeleu Dias museum bezocht. Hij is namelijk 520 jaar geleden bij Mosselbaai aan land gekomen. Op zich  stelde het museum niet veel meer voor dan een replica van zijn schip. ‘s Middags hebben we ons 2 uur lang vermaakt in een waterpark met spannende glijbanen en stroomversnellingen waar je zittend op een grote band doorheen dreef. 's Avonds hebben we heerlijk gegeten in een restaurant op loopafstand van ons hotel. Luna viel erg in smaak bij het bedienend personeel dus werd continu opgetild, geknuffeld en meegenomen om de rekeningen te brengen en ijsjes te halen in de keuken.

Vandaag zijn we via een prachtige route door de bergen naar Oudtshoorn gereden dat bekend staat om de struisvogelfokkerijen. Hier hebben we dan ook een struisvogelboerderij bezocht waar we een uitgebreide rondleiding hebben gehad, struisvogels hebben gevoerd, op eieren hebben gestaan (zij kunnen een gewicht van 120 tot 200 kg dragen!) en op een struisvogel hebben gezeten en zelfs gereden. Het moet niet gekker worden! Wat zou er nog meer komen na paarden, olifanten en struisvogels…

 

Bredasdorp en De Hoop Natuur Reservaat

Bredasdorp, 10 maart 2009

Gisteren zijn we aangekomen in Bredasdorp, Zuid Afrikaas eerste “dorp”. Het is in 1838 ontstaan en vernoemd naar de eerste burgemeester van Kaapstad, Michiel van Breda. Hij vestigde zich hier als schapenboer en daardoor ontstond in dit gebied een levendig schapenindustrie. Die schapen zijn nu nog steeds in grote getale hier aanwezig.

Na geland te zijn in ons nieuwe appartement zijn we naar Cape Agulhas  (Naaldenkaap) gereden, het zuidelijkste puntje van zuid Afrika. Op dit punt, waar de Atlantische en Indische Oceaan samenkomen, is menig schip vergaan en vind je één van de oudst werkende vuurtorens in Zuid Afrika uit 1848.

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Natuurreservaat De Hoop. Een hele onderneming want de laatste 57 kilometer van de maar  65 kilometer lange weg er naartoe was niet geasfalteerd. Maar onze ‘off the road limo’ heeft alles overleefd en de rit was wel de moeite waard. Van al het aanwezige wildleven hebben we alleen de luipaard niet gezien. Maar we hebben onze ogen uit kunnen kijken naar de bavianen, struisvogels, elanden, Kaapse bergzebra’s en bontebokken.

Langs de oceaan in Gansbaai

Gansbaai, 8 maart 2009

Via een mooie route langs de kust, met aan de ene kant een bergachtig landschap half bedekt in de wolken en aan de andere kant de oceaan, verlaten we Stellenbosch. Met onze witte ‘limousine’ rijden we soepel en geruisloos over de slingerende goede asfaltwegen. Het weer is inmiddels compleet omgeslagen; het is herfstachtig met veel wolken, wind, regen en temperatuur van 22 graden. 

Via internet hebben we voor 2 dagen een huis gehuurd met een oppervlakte van circa 180m2! Dat is wel even wat anders dan de 12 m2 in onze camper van de afgelopen 6 maanden. De lieve hond van de overburen biedt zich direct aan als waakhond. Het huis heeft een TV met digitale sateliet televisie en ongelovelijk veel zenders. TV hebben we de afgelopen 7,5 maand ook maar sporadisch gehad dus Luna was helemaal in haar nopjes met Cartoon network en Disney channel. Dit bleek achteraf ook nog eens goed van pas te komen want Luna is ziek. Eergisteren had ze ineens hoge koorts (39.7). Omdat ze blaasjes in en rond haar mond kreeg, zijn we direct naar de plaatselijke dokter gegaan. Het bleek een keelontsteking te zijn en vanwege de hoge koorts kreeg ze koortsblaasjes. We hebben een recept gekregen voor antibiotica die we de ochtend daarna bij de Apteek konden halen. Als het goed is, moet dit binnen twee dagen aanslaan. Ondanks alles maakt Luna geen zieke indruk. 

Gansbaai staat bekend om de vele walvissen en witte haaien. Er zijn hier dus veel tours te boeken zoals walvis-spotten en kooiduiken om naar de haaien te kijken. Na wat info te hebben ingewonnen over een kooiduik, blijkt dit een complete dagtocht te zijn en dat is teveel van het goede voor (altijd zeezieke) Daan. Ook vanwege Luna hebben we vandaag dus rustig aan gedaan en niet veel meer gedaan dan een korte wandeling langs de schitterende ruige kust.

Wij voelen ons zeker na het zien van de townships (sloppenwijken)  enorm bevoorrecht om 9 maanden lang over de wereld rond te kunnen reizen. Zeker rondom de steden zie je veel arme mensen die uit alle macht proberen geld te verdienen. Het is een vreemd gezicht als je op een keurige snelweg rijdt en je ziet continu mensen langs de weg die lopend enorme afstanden moeten afleggen alvorens ze ergens zijn. Je wordt je erg bewust van je rijkdommen. Aan de andere kant zien wij ook de grote sociale cohesie tussen deze arme mensen. Vaak ogen ze vrolijker en levendiger dan de meeste rijke blanken om ons heen. Wat leven de mensen in onze sociale woningbouw in een walhalla. Voor woningcorporaties zou hier pas een echte uitdaging liggen om sloppenwijken up te graden.

Stellenbosch

Stellenbosch, 6 maart 2009

Gisteren hebben we Kaapstad verruild voor het 50 km verderop gelegen Stellenbosch. Kaapstad is een levendige en leuke stad maar we zijn wel blij dat we het chaotische verkeer achter ons konden laten. Op zich is het nog niet eens zo druk voor een grote stad, maar niemand houdt zich aan de verkeersregels. Dus je moet erg alert zijn als je hier rond rijdt maar ook als voetganger is het oppassen geblazen. Toen we net aankwamen, wachtten we telkens gewoon voor een rood stoplicht. Toen we echter ook bij groen licht bijna van onze sokken werden gereden, zijn we ongeacht de kleur van het licht, gaan oversteken. Net zoals de rest van de mensen in Kaapstad. En voor meelezende politieagenten…ook de politie loopt gewoon door rood!

Stellenbosch is de oudste Europese nederzetting van Zuid-Afrika na  Kaapstad en een belangrijk centrum voor de Zuid-Afrikaanse wijnbouw. Je vindt hier ook vele oude huizen in Kaaps-Hollandse stijl. Met name op de Dorpsstraat waar je onder andere Oom Samie se winkel vindt; erg leuk!

Ook hier bedreigen bosbranden enkele historische wijngebieden. Waar wij nu zitten, kan je het behoorlijk goed ruiken en als we ‘s ochtends wakker worden, ligt er allemaal as op onze auto. Voordat we op pad gaan, hebben we dus eerst een informatiecentrum bezocht zodat we goed zijn ingelicht waar we vooral niet moeten wezen. We hebben vandaag een bezoek gebracht aan de wijngaard Spier waar we een paar heerlijke wijnen hebben geproefd, vergezeld door een kaasplankje. ‘s Middags hebben we verkoeling gezocht in het zwembad bij onze B&B want met 38 graden is ook hier de hittegolf een feit.

Opname op de tafelberg

Kaapstad

Kaapstad, 4 maart 2009

Om een beetje te kunnen acclimatiseren in het voor ons nieuwe en laatste werelddeel (voor we weer teruggaan naar Europa) en toch wat te kunnen zien, hebben we weer een ticket gekocht voor de inmiddels  voor ons welbekende ‘'hop on hop off bus’. Gisteren hebben we de blauwe route gedaan en hebben we een bezoek gebracht aan Houtbaai. Houtbaai is een voorstad van Kaapstad en was bij de VOC gekend voor de plaats waar veel hout kon worden gehaald, vandaar de naam. Dat hout werd onder meer gebruikt voor de bouw van het eerste fort op Kaap en nieuwe masten voor de schepen. Jan van Riebeeck sprak in zijn briefwisseling over t' Hout Baaitjen en noemde dit 'het mooiste bos in die wereld'. Maar hij kapte vrijwel het hele bos. De huidige inwoners van Houtbaai hebben enkele jaren geleden deze plaats uitgeroepen tot de "Republiek van Houtbaai" om zo meer aandacht te geven aan deze prachtige baai. Bij ons ticket van de bus kregen we een paspoort voor deze republiek cadeau.

Weer terug bij ons opstappunt van die ochtend, hebben we lekker over Greenmarket Square geslenterd waar een geslepen verkoopster ons, via Luna, een mobile heeft verkocht. Ons hotel zit middenin het centrum dus veel bezienswaardigheden liggen op loopafstand. Kasteel de Goede Hoop ligt zelfs om de hoek.

Vanochtend zijn we naar de tafelberg geweest waar we met de kabelbaan omhoog zijn gegaan. Bovenaan gekomen hebben we genoten van de porachtige uitzichten en hebben we een wandeling van een uurtje gemaakt. Daarna zijn we naar de Klokkentoren gegaan waar we een kaartje voor een boottocht naar en excursie op Robbeneiland hebben weten te bemachtigen. Van 1836 tot 1931 was Robbeneiland een leprakolonie. In 1959 werd het eiland ingericht als extra-beveiligde  gevangenis van het Zuidafrikaanse Apartheidsregime. Robbeneiland is wereldwijd bekend geworden door de gevangenschap van Nelson Mandela en andere anti-Apartheidsstrijders op het eiland. Er was een kalkmijn op het eiland waar de gevangen kalksteen moesten winnen. Door het felle verblindende licht en het fijne stof in de witte kalkmijn beschadigden de ogen van vele gevangenen. Het dragen van een donkere bril was namelijk verbonden. In 1991 werden de laatste politieke gevangenen vrijgelaten van Robbeneiland. De gids die ons de gevangenis heeft laten zien, heeft zelf ook gevangen gezeten op Robbeneiland. Naast al deze historische hoogtepunten zijn er ook veel vogels te zien op het eiland, waaronder pinguïns waar we er een paar van hebben gezien. Tijdens onze blauwe route rit op de eerste dag spotte Peter trouwens weer walvissen (Zuidkapers). Daan geloofde mij, net als de vorige keer op de Cook Islands, niet. Maar even later zag ze het met eigen ogen en wees de gids de hele bus ook op deze walvissen die hier normaal gesproken niet zitten deze tijd van het jaar.

De finale, Zuid Afrika!

Kaapstad, 3 maart 2009

Op het vliegveld verliep alles voorspoedig en zonder problemen. We hadden al online ingecheckt dus we hoefden alleen nog onze bagage af te geven. Op Singapore airport hebben ze gratis internet waar we alle drie de tijd hebben gedood. Luna surfde naar spelletjes.nl en wij hebben onder andere de wintersportfoto’s van de familie Ungerer bekeken en kort met pa en ma gechat. De tijd vliegt dan voorbij en voor we het wisten zaten we in de lucht. Om zo snel mogelijk in het Afrikaanse tijdritme te komen hebben we eerst nog (ook Luna!) een film gekeken op ons privé videoscherm. In Zuid Afrika is het 6 vroeger dus als je rond 4.00 à 5.00 Singapore tijd gaat slapen zit je goed. Luna is een echte wereldreiziger geworden want ze sliep zelfs later dan haar moeder!

Na 14 uur aaneengesloten in het vliegtuig te hebben gezeten (waarvan 1 uur en 20 minuten op de grond in Johannesburg) stapte we uit in Kaapstad. We zijn enorm trots op Luna want ze heeft het erg goed gedaan! Na onze auto, een witte nieuwe Toyota Corolla, te hebben opgepikt gingen we naar ons hotel in het centrum van Kaapstad. Dat is weer een omschakeling na Azië en Australië. Eerst reden we langs de Townships en nadat we waren gesneden op de snelweg, arriveerden we ongeschonden in ons hotel. Dit zag er op internet beter uit dan in werkelijkheid maar de kamer (met uitzicht op de tafelberg) is prima.

Na even te hebben gerust, hebben we ons opgefrist en gingen we even de stad in voor en eerste impressie en wat boodschappen. Er hangt een levendige sfeer hier en we hebben ons kostelijk vermaakt in de lange rijen bij de kassa in de supermarkt; wat een chaos! In het verkeer is het wel flink opletten geblazen, maar je krijgt natuurlijk gelijk de vuurdoop in een grote stad. De Zuid Afrikaans taal is erg leuk om te horen en we kunnen ons hier goed redden met Nederlands (alleen wat letters inslikken; postkantoor is bijvoorbeeld poskatoor) en Engels. De krant (Die Burger) die we hebben gekocht is voor ons gemakkelijk te lezen, gewoon fonetisch boeren-Hollands. Vermoeid van de dag vielen we tussen 20.00 en 21.00 in slaap om de volgende ochtend om 06:00 wakker te worden. We zitten dus meteen in het ritme van Zuid-Afrika.

Laatste lange dag in Singapore

Kaapstad, 3 maart 2009

Eergisteren hebben we weer een rondje gemaakt met de toeristenbus. Halverwege zijn we uitgestapt voor een Rivercruise. Op zich was deze niet zo spectaculair maar wat wel uniek was, is dat de avond ervoor de bliksem was ingeslagen bij Merlin en dat hij nu een oor miste. Aangezien alles super georganiseerd is in Singapore, stond Merlin nu al in de steigers en zal het niet lang duren voor hij weer in oude staat hersteld is. Volgens onze taxichauffeur die ons later naar het vliegveld bracht, moest dit wel geluk brengen. De kans dat de Merlin zijn oor verliest door de bliksem terwijl er allemaal hoge gebouwen om heen staan is zo klein…

Ook hebben we nog een bezoek gebracht aan de botanische tuin. Omdat het erg heet en vochtig was, zijn we na een uurtje weer terug gegaan naar ons hotel. Ondertussen begonnen de wolken al weer flink samen te pakken dus we moesten ook opschieten wilden we nog even in het zwembad duiken. Dus snel onze zwemkleding aan, naar het zwembad (de lucht was ondertussen zwart) en in het zwembad springen. Na 5 minuten moesten we er al weer uit want toen begon het te stortregenen en onweren.

Twee uur later stond Jeroen op de stoep met een tas vol Nederlandse kranten, tijdschriften, stroopwafels, drop en een mooi prentenboek voor Luna (bedankt Karen!). Het was erg leuk om na 7 maanden weer eens bezoek te krijgen. En het leuke is dat het heel normaal was om elkaar in Singapore te ontmoeten. Eerst hebben we gezellig bij zitten kletsen op onze hotelkamer (Karen was ook even van de partij via de telefoon) en daarna zijn we een hapje gaan eten. Om 23:00 ging Jeroen weer naar zijn hotel aan de overkant (met onze didgeridoo, schelpenmobile en back-up DvD’s zodat we dat niet meer hoeven mee te slepen) en gingen wij onze laatste spullen inpakken want een uur later moesten we richting vliegveld. Onze vlucht vertrok om 02:30 en we zijn allemaal wakker gebleven zodat we meteen in een goed ritme zitten voor onze volgende bestemming waar het 6 uur vroeger is. Wat een intens en lange dag was dit waarin we voor ons gevoel over gaan in de finale van onze reis.