St. Lucia

St. Lucia, 30 maart 2009

Gisteren zijn we aangekomen in St. Lucia waar we drie dagen zullen blijven. St. Lucia is gelegen middenin het St. Lucia Wetland Park. Dit park is door UNESCO aangewezen als world heritage site. Je vindt hier dan ook een uniek natuurgebied dat zich 280 kilometer langs de kust uitstrekt. Vandaag hebben we een boottocht gemaakt over Lake St Lucia Park waarbij we volop nijlpaarden hebben gezien maar ook krokodillen, zeearenden en watervogels zoals de reuzenreiger (die wel 150 cm. lang kan worden), de Kingfisher maar ook de bijna uitgestorven mangroven Kingfisher. De nijlpaarden komen bij schemering wel eens aan land voor een ommetje.

Morgen gaan we naar het nabij gelegen Hluhluwe-Umfolozi Park. We vertrekken om 05:00 uur zodat we de grootste kans hebben om de Big 5 te zien: de neushoorn, buffel, olifant, luipaard en leeuw. Spannend!

Zululand

Shakaland, 29 maart 2009

Eergisteren hebben we de Drakensbergen verruild voor Pietermaritzburg. Pietermaritzburg is bekend vanwege Gandhi. Ruim 100 jaar geleden (in mei 1893) was Gandhi namelijk onderweg was naar Pretoria in een eersteklascoupé. Een blanke man verwees hem toen naar het goederengedeelte aan het einde van de trein. Gandhi, die een eersteklaskaartje had, weigerde en werd uit de trein gezet in Pietermaritzburg. Gandhi nam de beslissing om in Zuid-Afrika te blijven en zich tegen desegregatie van en het racisme jegens Indiërs in Zuid-Afrika te verzetten. Dankzij dit verzet ontstond Satyagraha, zijn unieke versie van geweldloos verzet. Er wonen vandaag de dag redelijk wat Indiërs in deze plaats dus dit is een goede plek om lekkere curry te eten, wat we dan ook hebben gedaan (gelukkig voor Luna hadden ze hier ook een Mc Donalds). We hebben hier maar één nachtje doorgebracht; het was voor ons alleen maar een ‘doorreisstation’. ‘s Avonds hebben we nog zitten kletsen met de eigenaar André, onder andere over de aankomende verkiezingen. Hij wist ook veel dingen over het leven in de townships. Hij vertelde bijvoorbeeld dat het onaanvaardbaar is om de gemeenschap van de township te verlaten, en dat er daarom ook rijke mensen wonen in kasten van huizen.

Gisteren zijn we verder gereden naar Zululand waar nog steeds veel Zulus wonen. Er zijn hier verscheidene dorpen waar je kan worden ondergedompeld in de Zulu-cultuur. Wij hebben de nacht doorgebracht in Shakaland wat ooit de set was van de film Shaka Zulu. In één deel van het traditionele dorp wonen Zulus en het andere deel wordt gebruikt als hotel. Je hebt dan ook geen doorsnee kamer maar overnacht in een traditionele hut die overigens wel van alle gemakken is voorzien. Bij binnenkomst word je ontvangen door een Zulu die op een trom slaat zodat ze bij de receptie weten dat je eraan komt. Tijdens het verblijf ga je drie keer met een gids naar het dorp. Het is niet de bedoeling dat je gezellig zonder gids rond gaat lopen want de mensen wonen hier echt. Je krijgt veel informatie en er worden veel demonstraties gegeven van bierbrouwen, tot stokvechten, het maken van speren, tot muziek en dans. Hoewel het allemaal commercieel is opgezet en toeristisch van aard was het een hele leuke ervaring die ook Luna niet snel zal vergeten. Toen er vandaag nieuwe gasten (Nederlanders) aankwamen, wist Luna al te vertellen dat de vrouwen met hoed op getrouwd waren.

Door het ingaan van de zomertijd in Nederland zitten we trouwens weer in dezelfde tijdzone als thuis. Dus daar hoeven we niet aan te wennen bij terugkomst. We zijn ondertussen ook begonnen met het slikken van onze malaria-medicatie want vanaf vandaag zitten we een kleine twee weken in malariagebied.

Lesotho

Underberg (Sani Pass), 26 maart 2009

Vandaag vertrokken we om 9 uur met een Landrover over de Sani Pass naar Lesotho. Matthew was onze gids en wist bijzonder veel te vertellen over de flora en fauna, geologie en de culturen. Tot de grenspost was de weg nog wel te doen voor een 2-wiel aangedreven auto. Daarna begon het echte ruige werk met een bijzonder hobbelige en steile weg door riviertjes.

De nationale bloem, de Protea, groeit hier goed. De vegatatie hier trekt  ook weer de nodig dieren aan zodat we de nodige vogels hebben gezien zoals de Gurney’s Sugarbird, Southern Bald Ibis, Cape Vulture (gier), Drakenberg Rock-jumper, Buff-streaked Chat, Drakenberg Siskin en de Cape Rock-Trush. Volgens onze gids zouden vogelliefhebbers hun ogen uit hebben gekeken. Daarnaast waren ook de zoetwater krab, de Eland-antilope, de Dassie en de icerat van de partij.

De huisjes aan deze kant van Lesotho lijken erg op de Xhosa huisjes met dat verschil dat ze uit stenen zijn opgebouwd, geen ramen hebben maar alleen een kleine voordeur en dat de wanden en vloer bekleed zijn met gedroogde koeienpoep. De vuurtjes worden ook gestookt via deze gedroogde subsantie; het wordt gebruikt als onze vroegere turf.  Maar wat wil je, dit land heeft het hoogste laagste punt van alle landen ter wereld namelijk circa 1450 meter. Dus het is hier niet al te warm.

Eenmaal is Lesotho hebben we onderweg een plaatselijk meisje van 4  jaar oud meegenomen voor de lunch. De gids kende haar goed want bij elke tour wordt haar huis bezocht. Dus Luna had er een vriendinntje bij en ze hadden samen dan ook de grootste pret.

De Lesotho mensen die wij hebben gezien, leven voornamelijk van het schapen hoeden. De herders zijn gekleed in broeken, dekens, mutsen en kaplaarzen. De rubbere laarzen laten zien dat je rijk bent (je werk hebt) en de oorspronkelijke dierenhuiden zijn vervangen door dekens omdat de koning deze cadeau had gekregen en ging dragen.

Lunchen deden we om een hoog gelegen uitkijkpunt in de bergen, op  ruim 3200 meter. Luna en haar nieuwe vriendin hebben samen het lunchpakketje van Luna veroberd en alles wat over was gebleven nam ze mee voor haar familie die we even later gingen bezoeken. Hier werden we nog getrakteerd op zelfgebrouwen bier en versgebakken brood. Even later op de terugweg zijn we nog gestopt bij de hoogst gelegen pub (2874 meter) in Zuid Afrika waar Peter het plaatselijke lagerbier (Maluti) heeft gedronken die bijna alleen in Lesotho verkocht wordt. Een prima biertje!

De autorit was bijzonder spectaculair en de uitzichten adembenemend. We hebben vandaag diverse keren tegen elkaar gezegd dat we toch onzettende bofkonten zijn om dit te mogen mee maken. Deze mensen zijn nog zo puur en bijna nog niet beinvloed door andere leefstijlen. We zijn benieuwd hoe het hier is over een jaar of twintig. Ze zijn namelijk bezig om de weg naar Lesotho te asfalteren. Naar verwachting zal dan het toerisme zijn tol gaan eisen.

Drakensbergen

Underberg (Sani Pass), 25 maart 2009

Vandaag zijn we vertrokken uit Kokstad waar we één nachtje zijn gebleven. Nadat we gisteren na aankomst wat boodschappen hadden gedaan en hadden gegeten, barstte een spectaculaire onweersbui los die tussen de bergen bleef hangen. We werden getrakteerd op een mooi schouwspel waarvan zelfs de lampen in onze kamer gingen flikkeren.

Ons oorspronkelijke plan was om vandaag van Kokstad naar de grote stad Durban te reizen. De mooie uitzichten in ons verblijf in Kokstad hebben ons van ons oorspronkelijke plan doen afwijken. Wij voelden wel wat voor Drakensbergen. Drakensbergen zijn de hoogste bergen van Zuid Afrika met een top van 3258 meter. Duizend jaar geleden woonde in de dalen van deze bergen bosjesmannen, jagers-verzamelaars die met pijl en boog op antilopen jaagden. Zij werden verdreven door de Zoeloes , Xhosa, Afrikaners en Britten. Alleen de schilderingen in de grotten herinneren nog aan de bosjesmannen. De Drakensbergen zijn ook de natuurlijke grens met koninkrijk Lesotho (Kingdom in the sky) dat we morgen gaan bezoeken.

De Sani Pass waaraan we zitten is de enige weg vanuit KwaZulu Natal (de streek waarin we zitten) naar Lesotho. Deze gravelweg gaat in 20 kilometer circa 1300 meter omhoog. Gelukkig zitten we maar een kilometer of 10 op deze weg want onze limo heeft het er maar moeilijk mee. Onze stenen cottage van Sanibackpackers is weer erg snoepig. Een klein huisje met 2 slaapkamers en een leuk terras met tuin en dit alles uitkijkend op het imposante bergmassief. Ook grenst ons tuintje aan Ukhahlamba Drakenbergpark (world herritage site) waar allerhande soorten reebokken, antilopen, jackhalzen, bavianen en tropische vogels huizen.

Nog één maand…

Coffee Bay, 23 maart 2009

Onze terugkomst komt nu snel dichterbij. Nog één maand Zuid-Afrika en dan landen we al weer op Nederlandse bodem. Helaas zijn we vanwege allerlei schemawijzigigingen bij British Midlands omgeboekt naar een andere vlucht op het traject London – Amsterdam waardoor we nu vijf uur moeten wachten in London. Als alles goed is komen we nu om 14.15 met British Airways aan in Amsterdam aan met de BA434. Ook al komt thuis weer steeds dichterbij (de afspraak bij de tandarts is al gemaakt), we genieten nog steeds met volle teugen van het prachtige Zuid-Afrika.

Vanochtend hebben we doorgebracht op het strand waarbij we veel aanloop hadden van mensen die ons van alles wilden verkopen; van hasj en paddestoelen tot kettingen en schelpen. ‘s Middags hebben we met Kevin, onze Xhosa-gids, een van de dorpen hier bezocht waarbij we ook bij een familie thuis zijn geweest waar we hartelijk werden ontvangen. Onze laatste avond hier werden we nog getrakteerd op dans en muziek. Luna heeft lekker meegespeeld op haar trommel die we hier hebben gekocht maar vroeg zich wel af waarom de meisjes in hun blote borsten dansten.

Coffee Bay

Coffee Bay, 22 maart 2009

Na een ontzettend gezellige ochtend bij de touchfarm van Barbara en Patrick bij Yekelela moesten we er echt vandoor want we hadden nog een aardige rit voor de boeg naar Coffee Bay aan de ongerepte Wild Coast. Het klikte heel goed tussen ons en we zouden dan ook nog uren door kunnen praten. Erg jammer dat we daar niet hebben kunnen overnachten.

Coffee Bay is waarschijnlijk genoemd naar een schip met koffie dat hier in1863 schipbreuk leed. Het is één van de minst ontwikkelde gebieden van Zuid-Afrika waar oude tradities nog in ere worden gehouden en het grootste deel van de grond toebehoort aan Xhosa gemeenschappen. Onderweg hier naartoe hebben we onze ogen uitgekeken; wat een prachtige natuur en wat een   levendige mensen! Het laatste gedeelte van onze reis verliep niet zo heel erg vlot want we moesten langzaam rijden vanwege alle gaten in het wegdek en het loslopende vee. We zitten hier drie dagen bij, het mooi gelegen, Bomvu backpackers waar we een eigen kamer met toilet en douche hebben. Ook Luna doet het goed als ‘’backpacker’ en heeft het prima naar haar zin.

Vanochtend hebben we paardgereden op het strand wat erg leuk was. Ook al moesten we tussen de zonnebadende koeien slalommen (ja, ze zijn hier echt overal!). ‘s Middags wilden we naar Hole in the Wall gaan. Dit is een geisoleerde klif, gescheiden van het vasteland door erosie zo’n 8 km. van Coffee Bay af. Doordat er al eeuwenlang golven tegen de klif beuken is er een doorgang in het midden van de klif ontstaan. Onze Zuid-Afrikaanse buren die hier op huwelijksreis zijn, vertelden ons echter dat de weg daar naartoe slecht was en dat we dat beter niet met onze auto konden doen. Zij nodigden ons uit om met hun mee te gaan later die middag in hun bakkie (pick-up truck). Nadat we ook nog eens waren getrakteerd op heerlijke potjiekos (stoofpot) die een paar uur op de braai had staan pruttelen, zijn we achterin de auto gesprongen om van de zonsondergang te gaan genieten bij Hole in the Wall; waanzinnig mooi!

East London

20 maart 2009

Onze rit van Addo naar East London gisteren was erg lang maar gelukkig ook erg afwisselend. Onderweg kwamen we weer van alles tegen op de snelweg; van loslopende koeien en geiten tot een door een ezel getrokken wagen. Zo’n 100 km. voor onze eindbestemming, wilden we stoppen bij het plaatsje Peddie. Dit bleek echter geen gewoon plaatsje te zijn maar een township waar de markt in volle gang was. Ontzettend mooi om te zien maar niet echt de plek om even uitgebreid te gaan lunchen. We hebben dus maar even een broodje gehaald bij het tankstation om de hoek waarbij tijdens het tanken onze ramen van de auto meteen werden gewassen.

Vandaag hebben we eerst een bezoek gebracht aan het strand waar we weer een kasteel hebben gebouwd waar Doornroosje jaloers op zou zijn  geweest. Daarna wilden we even een broodje gaan eten bij een theetuin/kinderboerderij maar deze bleek helaas gesloten. Terwijl Luna toch even in de ontzettend leuke speeltuin aan het spelen was, keken wij om ons heen en kwam dat wat we zagen ons erg bekend voor. Het bleek dat we bij een familie waren aanbeland die bij het TV-programma ‘Ik vertrek’  te zien was geweest. Even later kwam Barbara, de vrouw des huizes, naar buiten en werden we uitgenodigd voor een kop koffie bij haar thuis waar we nog gezellig hebben zitten kletsen. Morgen gaan we weer verder naar Coffee Bay en dan stoppen we weer even bij de theetuin die dan wel open is.

Addo Elephant National Park

Addo, 19 maart 2009

Eergisteren zijn we van Plettenberg Bay naar Addo gereisd. De reis gaf ons weer mooie afwisselende landschappen; van  bergachtige gebieden met uitzicht op diepe rivierkloven naar kustwegen met uitgerekte stranden. Vervolgens reden we het binnenland in naar de Afrikaanse citrusboomgaarden. Ons huisje in Addo is gelegen aan de rivier op een oude citrus plantage. Het is een sfeervol huis met een rieten dak en alle benodigde faciliteiten. Na aankomst hebben we eerst weer even ons huisje gemaakt, spullen uitgestald, wat kakkerlakken buiten de deur gezet en de klamboes geinstaleerd. Vervolgens gingen Peter & Luna al weer met de kayak een tochtje over de rivier maken.

Gisteren zijn we naar Addo Elephant Park geweest. Dit park beschermt de overgebleven olifanten die ooit in de Oostkaap leefden. Toen boeren dit gebied aan het begin van de 20ste eeuw gingen ontwikkelen, hadden ze problemen met de olifanten die vervolgens één voor één werden afgemaakt. Toen Addo in 1931 Nationaal Park werd, waren er nog maar 11 olifanten over. Vandaag de dag zijn er meer dan 300 olifanten in het 120.000 ha grote park. Het was ontzettend gaaf om deze giganten van zo dichtbij in hun natuurlijke omgeving te zien. We zijn met onze eigen auto het park ingegaan en hebben daar 3 uur rondgereden. De olifanten, die soms slechts enkele meters van ons af stonden, waren het hoogtepunt. Maar ook de buffels, koedoes, eland-antilopes, hartebeesten, wrattenzwijnen, velvet aapjes, schilppadden en de mestkever waren super om te zien! Er zitten ook veel rovers zoals leeuwen, luipaarden en hyena’s maar die laten zich niet zo snel zien en zijn dus ook aan onze neus voorbij gegaan. Can’t have it all…

Toen we vanuit het park terug reden naar onze rivercabin, dachten we nog even wat boodschapjes te kunnen halen voor het avondeten. Toen we bij de plaatselijke winkel aankwamen, bleek er echter niet zo veel keuze te zijn en daarnaast stond alles achter tralies. Een goede manier om te voorkomen dat er wordt gestolen maar niet echt lekker winkelen. Dus die avond zijn we ‘noodgedwongen’ uit eten gegaan…

Plettenberg Bay

Plettenberg Bay, 16 maart 2008

Vanochtend hebben we, na het ontbijt, vanaf ons huis een heerlijke boswandeling naar een rivier en natuurlijk zwembad in een bergdal gemaakt. Bij elkaar bijna 2 uur lopen maar Luna hield het prima vol doordat het een spannende weg was waarbij veel moest worden geklauterd; onder en over boomstammen door, langs smalle paadjes en over wiebelige stenen.

’s Middags werden we om drie uur verwacht bij het Plettenberg Bay Game Reserve voor een game drive. Een gids heeft ons 2 uur lang rondgereden met een landrover in een gebied van 2000 hectare waar zich zo’n 35 verschillende soorten wild ophouden. Dit was echt supergaaf en we hebben ontzettend veel gezien waaronder bontebokken, springbokken, elanden, gnoes, buffelo’s, zebra’s, giraffen, neushoorns, nijlpaarden en leeuwen. Het is zo gaaf om zo dicht bij deze dieren te kunnen komen en ze in hun natuurlijke omgeving te zien. Zelfs bij de leeuwen zit je op enkele meters afstand! Gelukkig hadden ze net gegeten…

Van Mossel bay naar Plettenberg bay

Plettenberg bay, 15 maart 2009

De laatste dag in Mosselbaai hebben we rustig aan gedaan; rondje Mosselbaai gereden, naar een strandje met speeltuin en daarna lunchen in een populair restaurant aan het strand. In onze hotelkamer is het voor ons een beetje bivakkeren; in het vervolg dus toch maar een B&B of guesthouse.

De internetaansluitingen in Zuid Afrika zijn tot nu toe voor ons maar schaars beschikbaar. Daarom hebben we een USB modem aangeschaft met een prepaid telefoonkaart. Hiermee kunnen we het hoognodige online doen zoals de mail binnenhalen en verzenden, onze blog uploaden en een nieuwe slaapplek zoeken en boeken. Deze keer zijn we terecht gekomen bij Moon shine on Whiskey creek; een erg leuke locatie met volledig ingerichte boshuisjes. We zitten nu in een artistiek gerestaureerde cottage met grote veranda en eigen tuin, helemaal top! Ook met het zwembad en de speeltuin zijn we allemaal helemaal gelukkig. Luna knapt ook weer aardig op; de blaasjes beginnen te genezen en ze heeft alweer het hoogste woord.