Een geluk bij een ongeluk

Shoalhaven Heads, 30 januari 2009

Gisteren zijn we vanuit Sydney vertrokken en richting zuiden gereisd. Helaas moesten we hiervoor Sydney van noord naar zuid doorkruizen. Met rond de 4 miljoen inwoners begrijp je dat dit niet echt opschiet en een uur later hadden we dan ook maar 40 kilometer gereden. Nog iets meer dan 100 kilometer verderop zijn we neergestreken op een camping waar we de rest van de middag hebben doorgebracht met het bouwen van zandkastelen op het strand, het met een band ‘surfen’ in de golven en trucjes doen in het zwembad.

Vandaag wilden we verder rijden naar Batemans Bay maar deze  plannen moesten we al snel herzien. Vlak na de oprit vanaf onze  camping was namelijk een vrachtauto gekanteld dus we reden zo de file in. Gelukkig werden de auto’s die na ons kwamen omgeleid waardoor wij achteruit terug konden rijden en keren. En dat was een wijs besluit want de snelweg is uren afgesloten geweest voor verkeer. Aan een voorbijganger hebben we de weg gevraagd want ons navigatiesysteem bleef ons maar de hele tijd terug sturen naar de snelweg.

De route die we vandaag uiteindelijk hebben gereden liep via de bergen en was echt ontzettend mooi. Halverwege zijn we gestopt voor een treetop walk en de lunch. Uiteindelijk hebben we, alles bij elkaar, een paar uur gereden en zijn we maar een kilometer opgeschoten. Maar het was absoluut de moeite waard!

Sydney

Sydney, 28 januari 2009

Na een rustdag om bij te komen van Ozday, hebben we vandaag weer een bezoek gebracht aan Sydney. De grote vakantie is ondertussen afgelopen dus alle kinderen zijn weer naar school en iedereen is weer aan het werk. Dat was te merken in de stad want het was weer business as useal en dan val je als toerist extra op. Met de Hop on & Hop off bus werden we snel en efficient langs alle bezienswaardigheden geloodst. We zijn gestart bij het het schitterende Queen Victoria Building. De Franse modeontwerper Pierre Cardin vond dit het mooiste winkelcentrum ter wereld. Dit Neo Romaanse gebouw is van buiten zeer imposant en van binnen poepie chique.

Daarna zijn we verder gereden richting Sydney Opera House die we deze keer konden bewonderen met een strak blauwe lucht op de achtergrond. Het is een bijzonder karaktiristiek gebouw van buiten maar de binnenkant vonden we wat gedateerd (bruin hout uit de seventies). Helaas kon je het gebouw niet in dus we hebben ons beperkt tot het door ramen turen en naar binnen gluren. Vanaf het Sydney Opera House  zijn we naar de Botanische tuin gelopen waar we hebben geluncht.

Hierna hebben we Chinatown bezocht. Town is een beetje groot woord   voor de paar straten want meer was het niet maar het was toch wel sfeervol om doorheen te lopen. Na Chinatown zijn we doorgereden naar de Rocks. Deze oude sloppenwijk, waar straatbendes de dienst uitmaakten, is omgetoverd in een kleurrijk geheel met gezellige straatjes en mooie pandjes. Bij een van de vele restaurantjes zijn we neergestreken voor een drankje en een kaasplankje want het was ondertussen borreltijd!

Daarna was het weer tijd om naar de camping te gaan. Helaas was het spits en zat de bus barstensvol met de homo faber (de werkende mens) dus we moesten het eerste half uur staand doorbrengen. Dat hebben we natuurlijk wel over voor deze zwoegers.

Australia Day

Sydney, 26 januari 2009

Ondertussen zijn we precies een half jaar op reis dus tijd voor een feestje! En we treffen het want vandaag is de dag waarop Arthur Philip voet aan wal zette in de nieuwe kolonie. Deze nationale feestdag wordt ook wel Australia Day genoemd en vooral bij Sydney Harbour wordt dit feest uitvoerig gevierd, met onder meer optredens en ’s avonds wordt er vuurwerk afgestoken.

Vanaf onze camping zijn we met de bus naar het centrum van Sydney gereden, een rit van ongeveer 24 kilometer waar we 50 minten over hebben gedaan. Eenmaal in het centrum aangekomen werden verrast door de mooie, statige, oude (Europese stijl) gebouwen die werden afgewisseld met moderne wolkenkrabbers. Vooral het Queen Victoria Building vonden wij erg imposant. Onze eerste bestemming was Hyde park waar een grote verscheidenheid aan activiteiten was. Het park was afgeladen met mensen en overal waren er standjes met, vooral, eet- en drinkwaar. Aan de rand van dit park stond de St Mary’s Cathedral waar we een bezoek aan hebben gebracht. Het is de grootste (en volgens ons ook de mooiste) kathedraal van Austrailië. Ook Luna was met dit bezoek weer helemaal in haar nopje want ze is een ware Jezus fan geworden. Ook Annemaria (Maria) vindt ze erg interessant. Gelukkig gaat ze na onze terugkomst naar een RK-school! Na dit bezoek hebben we onder het genot van een hapje en een drankje een live optreden bijgewoond van een a capellakoor The Songcompany. Prachtig!

Hierna zijn we met de monorail naar Darling Harbour gereisd waar je een goed uitzicht had over de Skyline van Sydney. Door de grote  drukte stonden er voor alle activiteiten grote rijen waar wij natuurlijk niet zoveel trek in hadden. We hebben dus snel de ferry  gepakt naar Circular Quay van waar vandaan onze dinercruise zou vetrekken. Dit leek ons wel een leuk idee omdat Ozday wordt afgesloten met een spectaculair vuurwerk dat je vanaf het water perfect kan zien. Ware het niet dat het weer was omgeslagen waardoor de cruise in het water viel en we geen moer zagen van het vuurwerk. Erg jammer maar gelukkig hebben we ons tijdens de cruise wel vermaakt met andere Nederlandse wereldreizigers.

Down Under

De heerlijke vrolijke klanken van Australië!

Hunter Valley

Katoomba, 23 januari 2009

Gisteren zijn we naar Hunter Valley gereisd waar we na aankomst bij een winery hebben geluncht. Vanaf 1830 werden hier namelijk, op de vruchtbare vlakten bij de Hunter rivier, de eerste commerciële wijngaarden aangelegd.  Terug op de camping kwamen we oude bekenden tegen: de Deense familie die we bijna een maand geleden op de camping in Mission Beach en Airlie Beach hebben ontmoet. De rest van de avond hebben we gezellig bij zitten kletsen en hebben we reistips uitgewisseld.

Het eerste deel van de route vandaag liep door Hunter Valley heen met prachtige vergezichten over de wijngaarden. Het was wel een redelijk  hobbelige, 'unsealed' road maar echt de moeite waard. We hebben ook nog kunnen zien hoe de eerste druiven van het jaar geplukt werden. Toen we eenmaal weer op de grote weg zaten, hebben we een picknickplaats opgezocht om met onze nieuwe picknickset (die we bij de winery hadden gekocht) heerlijk te lunchen.

Eenmaal bij de Blue Mountains aangekomen, zijn we meteen naar een informatiecentrum geweest om te informeren naar campings. Er was één camping in Katoomba en hier was nog volop plek werd ons verteld. Toen we een uur later aankwamen op de camping, bleek het goed dat we hadden gebeld wat alles was ondertussen vol i.v.m. het lange weekend (maandag Australia Day). Ons plekje was gelukkig vrijgehouden dus we staan hier prima, toevallig tussen allemaal Nederlanders. Gelukkig voor Luna zijn er ook 5 Nederlandse kinderen bij! ‘s Avonds hebben we met deze twee families een schitterende wandeling gemaakt naar een waterval. Onderweg waren er meerdere mooie uitkijkpunten, waaronder één met uitzicht op de Three Sisters, de beroemdste symbolen van deze streek. Deze rotsformatie is het resultaat van erosie. Volgens de Aboriginallegende zijn het drie zusters, die door hun vader zijn opgesloten.

Blue Mountains

Katoomba, 24 januari 2009

Vandaag hebben we een rondrit gemaakt met een Trolley Tour waarbij je in- en uit kon stappen wanneer je wilde. Dus we konden de camper gewoon eens laten staan en toch de Blue Mountains uitkammen; heerlijk! Het landschap van de Blue Mountains vindt zijn oorsprong 250 miljoen jaar geleden. Toen afzettingsgesteenten erodeerden, ontstonden steile  kliffen en canyons. De bergen (met een hoogste punt van 1100 meter) danken hun naam aan de olie van de eucalyptusbomen, die een blauwe gloed achterlaat.

De eerste stop die we maakten was in het dorpje Leura. Dit dorpje staat bekend om zijn knusse winkelstraat met gebouwen uit de periode rond 1920 (Art-deco). Veel Engels aandoende winkels met, vanwege het toerisme, flinke prijzen. Na een Devonshire tea (met scones, jam en room) reden we met de bus verder naar de Leura cascades. Na een mooie wandelng langs deze watertrappen namen we een verkoelend voetenbad in het stromende water. De laatste stop die we maakten was bij de Echo Point. Vnaf hier zijn we naar de Three Sisters gelopen. Luna heeft de wandelingen opnieuw fantastisch vol gehouden!

Port Macquarie

Port Macquarie, 21 januari 2009

Gisteren zijn we via de kust verder naar het zuiden gereden en aangekomen in Port Macquarie. Deze havenplaats is in 1821 gebouwd  als strafkolonie. Vanwege het erg aangename kimaat is het geen straf om hier te zijn. Vandaag hebben we een bootje gehuurd en zijn we een halve dag gaan varen en...vissen! Uiteraard heeft Peter niks gevangen (wel een paar keer beet) maar Daan wist een echte joekel aan de haak te slaan en na een hevig gevecht in de boot te krijgen (overdreven visserslatijn ;->). Op de terugweg zagen we nog 3 dolfijnen dus het feest was weer compleet!

We hadden het plan opgevat om vanaf hier landinwaarts te rijden naar Tamworth, de countrymuziekstad van het land. Daar vindt op dit moment een tiendaags Country Music Festival plaats en we dachten daar even een kijkje te nemen. Nu blijkt het festival iets groter te zijn dan Westerpop of Parkpop (door Forbes in 2007 uitgeroepen tot de nr. 8 van de beste festivals in de wereld) , zijn de kaartjes erg duur en zouden we vooral gaan voor de sfeer (want country liefhebbers zijn we niet echt). Dit alles bij elkaar opgeteld en het feit meenemend dat er nergens in de buurt van Tamworth nog een slaapplaats over is, rijden we vanaf hier gewoon verder via de kust. Onze camping in Sydney hebben we wel alvast gereserveerd want daar zitten we met Australia Day (een soort koninginnedag) en dan is Sydney 'the place to be'!

Van Byron bay naar Coffs Harbour

Port Macquarie, 20 januari 2009

Eindelijk hebben we bericht over de schade aan onze camper in New Zeeland. Na 5 weken kon Apollo campers ons eindelijk vertellen hoeveel de schade bedroeg. We hebben vele malen contact gezocht met Apollo en iedere keer een ander verhaal aangehoord. We waren het ondertussen goed zat en hebben net zolang door gevraagd en gebeld totdat we de juiste persoon aan de lijn kregen. Die kon ons vertellen dat de schade slechts NZ$ 315 bedroeg (net iets meer dan €130). Als alles goed is, ontvangen we nu snel onze borg terug.

Op de camping in Byron Bay (16 en 17 januari) werden we getrakteerd op een koudefront met regen. Dit betekende overdag 22 graden en 's nachts 15 graden. Daan trok voor het eerst in Australië haar fleece-trui weer aan! Gelukkig was de (Big 4) camping voorzien van een binnenspeeltuin en een fitnesszaal en werd er elke avond een film vertoond dus we hebben ons weten te vermaken. Toen we eergisteren vertrokken naar het 190 kilometer verderop gelegen Coffs Harbour kwam er een zwerm van wel honderd witte Kakketoes voorbij; wat een waardig afscheid!

Aangekomen in Coffs Harbour vielen we met onze neus in de boter want deze camping was een van de beste van deze staat (New South  Wales). We werden verwelkomd door een paar kangoeroes en vogels. Deze camping barste vanwege de vakantietijd van de  activiteiten waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt. Dit betekende 's ochtends onze haren laten knippen, daarna een schilderij maken, 's avonds film kijken en de dag daarna Trike-rijden (een soort driewielmotor). Ondanks al die campingactiviteiten zijn we ook nog naar Pet Porpoise pool geweest waar ze een dolfijnen- en zeehondenshow hadden. Nadat Daan en Luna gekust waren door een Dolfijn, Peter dresseur had mogen spelen tijdens de show en we de pinquins hadden gevoerd, gingen we naar een heuse Dutch village. Vooral om onze Holland verlangens na 6 maanden wereldreizen een beetje te stillen. Het was een zelf geknutseld soort Madurodam met molens en oud Hollandse gebouwen. Helaas was de keuken net gesloten dus we waren te laat voor de bitterballen. In de winkel hebben we maar wat speculaasjes gekocht om ook de Hollandse honger te stillen. Waar we ook erg blij mee waren op deze camping was het feit dat we eindelijk weer eens onbeperkt internet hadden! Dus we hebben heerlijk een hele avond kunnen chatten met vrienden uit Nederland en zijn weer helemaal op de hoogte van alle nieuwtjes!

Waterpret

Miami (Australië), 15 januari 2009

Vandaag hebben we voornamelijk doorgebracht in en om het water. Hier aan de Gold Coast heb je veel pretparken en we hebben Luna er één uit laten kiezen om naar toe te gaan. Ze koos direct voor White Water World. Wij vonden het geheel een beetje tegenvallen maar het was Lunadag dus...

Bij veel attracties was de minimum lengte 120 cm en daarvoor komt ze net een paar centimeter tekort. En dat is eigenlijk maar goed ook want anders had één van ons mee gemoeten en het zag er allemaal erg spannend uit. Wij hebben ons beperkt tot de waterspeeltuinen, de glijbanen waar je met een band vanaf moest en het golfslagbad. Peter en Luna zijn ook nog in de Hydro Coaster geweest. Voor een ritje van een halve minuut moesten ze 3 kwartier in de rij staan (het was nogal druk ja!) .

Na terugkomst op de camping hebben we nog even verder gespeeld in de zee. Luna vroeg zich af waarom de golven er niet mee ophielden (zoals in het golfslagbad). Het is hier een echt surfers- en strandparadijs. De Gold Coast kan je qua populariteit vergelijken met de Costa Brava. Het is hier dan ook ouderwets druk, we hebben zelfs een file gezien!

Gold Coast

Miami, 14 januari 2009

Vanochtend zijn we een uurtje naar het zuiden gereden voor onze volgende camping, dit keer aan de Gold Coast. Deze beroemde kust strekt zich over een lengte van 75 km. uit ten zuiden van Brisbane met 42 km. aan gouden zandstranden. Omdat dit een erg populair gebied is hebben we voor de zekerheid ons plekje op de camping alvast gereserveerd. Over het weer hebben we ondertussen niet te klagen want het is aardig bijgetrokken en met temperaturen rond de 27 graden en een lekker briesje is het goed uit te houden. In Cairns is dat wel anders want daar woedt een ware cycloon. Gisteren is daar in één ochtend 250 mm. regen gevallen en grote delen staan dan ook blank.

Nadat we ons hadden geinstalleerd op de camping hebben we de bus genomen naar het iets verderop gelegen stadje Surfers Paradise, het  brandpunt van de Gold Coast. Dat wil zeggen geweldige golven, eindeloze brede stranden en een legio aan wolkenkrabbers. Toen wij een kijkje namen op het strand werd net omgeroepen dat er kwallen waren en dat je dus beter niet het water in kon gaan. Het waren geen gevaarlijke kwallen, maar toch... Overigens is een paar dagen geleden niet ver hier vandaan een surfer aangevallen door een haai. Maar niet gevreesd, surfers gaan wat verder de zee op en lijken vanuit het perspectief van de haai net een zeehond.

Wij hebben 's avonds na het eten nog even golventikkertje gespeeld in de branding op het strand waar de camping aan zit. Vanaf dit strand  blijken we overigens een mooi uitzicht te hebben over de Skyline van Surfers Paradise. Luna zat eerst te piepen dat ze zand aan haar poezelige voetjes zou krijgen maar als snel moest alle kleding uit en riep ze, terwijl zo over het strand stuiterde, "leuk hè, in de zee spelen!". Zo voelt dus 100% vrijheid.